Het fascisme* van antireligieuze utopisten (zoals Joël De Ceulaer)

[Deze post is een vertaling en herwerking van een vorige post, met name The Fascism of Anti-religious Utopians; ze kadert in de discussie over het vak LEF – klik hier voor meer artikels op de Thomas-website van de KU Leuven].

“Niemand wordt homoseksueel geboren. Homoseksualiteit is een pervertering van de menselijke natuur. Vandaag zijn er al genoeg problemen op het vlak van relatievorming en seksualiteit die onze samenleving ontwrichten. We moeten onze jeugd behoeden voor nog meer seksueel geweld. Wordt het daarom geen tijd dat wij de homoseksuele leraren uit onze scholen ranselen? Zij mogen onze jeugd niet langer corrumperen. Zeg hen: blijf met uw fikken van de ziel van mijn kind!”

Die redenering is wel eens te horen in veelal eerder rechtse kringen, al dan niet met een religieus sausje. In de nasleep van 9/11 zijn er in de Verenigde Staten zelfs fundamentalistische christenen die terroristische aanslagen beschouwen als “een straf van God” omdat de Amerikaanse samenleving te tolerant zou zijn tegenover “feministen, homo’s en lesbiennes” (dixit bijvoorbeeld Jerry Falwell, op 13 september 2001, in The 700 Club).

Wat mij betreft, wordt die manier van denken terecht bekritiseerd, en zeker ook als ze komt uit hoeken die zelf niet altijd een toonbeeld van seksuele ethiek blijken. Natuurlijk zullen er homoseksuelen zijn die zich, zoals ook sommige heteroseksuelen, bezondigen aan verkrachtingen en andere vormen van seksueel geweld, maar dat betekent niet dat homoseksualiteit op zich een perversie is. Terecht moeten we homoseksuelen in bescherming nemen tegen discriminerende maatregelen. Het homofobe uitgangspunt is bovendien sterk betwijfelbaar. In tegenstelling tot wat homofobe stemmen vaak beweren, is er hoogst waarschijnlijk wél een genetische aanleg voor homoseksualiteit. Dat homoseksuele neigingen genetisch zouden zijn, lijkt mij evenwel geen goed argument om te bepalen of homoseksualiteit geoorloofd is. Een gelijkaardige redenering gaat misschien op voor pedofilie, en dan zouden we, ondanks een eventueel biologische oorsprong, nog altijd besluiten dat deze vorm van seksualiteit moreel verwerpelijk is. In ieder geval zijn er voldoende andere morele en wettelijke criteria dan het biologische argument om de rechten van homoseksuelen te verdedigen. Er is dus hoop.

De vraag is of ook andere groepen in onze samenleving dezelfde hoop kunnen blijven koesteren. Recentelijk steekt volgende redenering meer en meer de kop op:

“Niemand wordt religieus geboren. Religie is een pervertering van de menselijke natuur. Vandaag zijn er al genoeg problemen op het vlak van religieus gemotiveerd geweld en fanatisme die onze samenleving ontwrichten. We moeten onze jeugd behoeden voor nog meer religieus geweld. Wordt het daarom geen tijd dat wij de levensbeschouwelijke kooplieden uit onze scholen ranselen? (Joël De Ceulaer op de website van Knack, 13 januari 2015). Zij mogen onze jeugd niet langer corrumperen. Zeg hen: blijf met uw fikken van de ziel van mijn kind! (De Ceulaer, ibid.).”

Patrick Loobuyck Joël De Ceulaer twitterJournalist Joël De Ceulaer en de zijnen stellen al enkele jaren expliciet de vraag om de levensbeschouwelijke vakken in onze scholen te vervangen door “één neutraal vak levensbeschouwing” (het fameuze LEF – “Levensbeschouwingen, Ethiek, Filosofie”), liefst gegeven door “neutrale leraren”. De lijken van de slachtoffers waren amper koud of De Ceulaer lanceerde die oproep opnieuw naar aanleiding van de aanslag op Charlie Hebdo. Daarmee gaat hij nog een stap verder dan de islamofobie waartoe Filip Dewinter (Vlaams Belang) onlangs weer wou aanzetten in de Kamer. Dewinter zwaaide met een Koran en noemde het boek “de reden van heel wat onheil”. Door zijn oproep voor een vak LEF in de context van islamistische terreurdreigingen te plaatsen, verbreedt De Ceulaer de islamofobie van Dewinter de facto tot een algemene religiefobie.

Zelf ben ik een van de “levensbeschouwelijke kooplieden” die De Ceulaer uit onze scholen wil “ranselen”. Ik zou hem en zijn ideologische bondgenoten graag een aantal bedenkingen voorleggen. Het is ten eerste betwijfelbaar of “religieuze neigingen” niet behoren tot onze natuur. Met name sommige atheïsten gewagen zelfs graag van een “God-gen” dat aan de oorsprong van religieuze gevoeligheden zou liggen. (Eigenaardig wel dat de veronderstelde genetische oorsprong van homoseksualiteit vaak als een argument pro gebruikt wordt, terwijl dat in het geval van religie vaak als een argument contra geldt.) Natuurlijk wordt niemand geboren met een particuliere religie of levensbeschouwing, zoals er ook geen homoseksueel geboren wordt met een particuliere partner, maar de mogelijkheid om een religieuze of seksuele gevoeligheid in een specifieke zin te cultiveren is van bij het begin – al dan niet genetisch – aan de mens gegeven (die gevoeligheden komen in ieder geval niet van Mars). Het contact, van kindsbeen af, met mensen die op een gezonde manier getuigen van hun levensbeschouwelijke verbintenissen kan een inspiratie vormen voor een eigen levensbeschouwelijke zoektocht. Zoals de getuigenis van liefde bij (al dan niet homoseksuele) koppels de eigen kijk op relaties van kinderen en jongeren vormt. Je wacht toch ook niet met het spreken van een bepaalde taal omdat je kind, zoals alle mensen, met talige mogelijkheden geboren wordt maar niet met “één specifieke taal”? Het is precies het intense, niet zelf gekozen contact met één taal dat je kind de vrijheid schenkt om ook andere talen te leren en eigen ideeën te ontwikkelen. Je moet je kind natuurlijk niet wijsmaken dat er geen andere talen zijn. Dat zou de feiten geweld aandoen.

Een levensbeschouwelijke cultuur is in wezen als een taal: geen doel op zich, maar een vertrekpunt dat mensen toelaat om in relatie te treden met een wereld die gekleurd wordt door een veelheid aan talen en culturen. Nu zou je kunnen argumenteren dat een taal nuttiger en daarom fundamenteler is dan een levensbeschouwelijke overtuiging, en op basis daarvan een intenser contact met één levensbeschouwelijk perspectief uit het onderwijs weren. Dat is een levensbeschouwelijke optie. Het belang of de waarde van iets laten afhangen van een vraag naar nut, is natuurlijk niet neutraal. Afgezien daarvan is er een steeds groter levensbeschouwelijk analfabetisme in onze samenleving dat eigen problemen met zich mee brengt. Als er dan toch een “nut” moet zijn voor een levensbeschouwelijk vak, ligt het misschien daar. Uit vele verhalen van islamistische “bekeerlingen” blijkt dat het vaak gaat om jongeren die nauwelijks een expliciet islamitische opvoeding kregen. Sommigen hebben zelfs helemaal geen contact met religie tot voor hun plotse bekering. Hun beleving van de Islam is dan ook eerder te begrijpen als het gevolg van bepaalde frustraties en gewelddadige neigingen dan dat ze er de oorzaak van zou zijn.

Tien jaar na 9/11 schreef de militante atheïst Sam Harris op zijn blog: “Vanuit onze onwetendheid, angst en hunker naar orde schiepen we de goden. En onwetendheid, angst en hunker houden ze bij ons.” Het wereldbeeld van religieuze fundamentalisten teert inderdaad op een mix van die menselijke eigenschappen. Het wereldbeeld van antireligieuze fanatici echter evenzeer. Beide groepen beantwoorden de utopische hunker naar orde door hun perspectief op de werkelijkheid te verabsoluteren en eigenlijk te vergeten dat het een perspectief is. De enen noemen hun standpunt “goddelijk”, de anderen “neutraal”, en dat is tweemaal gelogen. Je kan objectiviteit nastreven in levensbeschouwelijk onderwijs, maar geen neutraliteit. Je kan bijvoorbeeld van atheïstische, boeddhistische, christelijke of islamitische leraren verwachten dat ze een gelijkaardig verhaal vertellen als ze het christelijk geloof voorstellen vanuit het werk van Karl Rahner, George Coyne of James Alison – alle drie katholieke theologen. Of vanuit het denken van Ignatius van Loyola, Franciscus van Assisi of Benedictus van Nursia. Vervolgens kun je de dialoog aangaan met andere levensbeschouwelijke perspectieven, met het fundamentalisme van Jerry Falwell bijvoorbeeld. Je kunt ook de vraag stellen hoe je leerlingen zich, vanuit hun eigen culturele achtergrond, verhouden tot die levensbeschouwelijke perspectieven. Maar met een zogezegd “goddelijk” of “neutraal” perspectief valt niet te dialogeren. Dat is gewoon aan te nemen, zonder discussie, en is een vorm van indoctrinatie. Ten slotte cultiveren zowel religieuze fundamentalisten als antireligieuze fanatici ook een cultuur van angst. De zogenaamd verlichte rationaliteit van Harris zelf wordt gevoed door religiefobie. Hij zegt bijvoorbeeld: “Ik denk dat religie de gevaarlijkste ideologie is die we ooit hebben voortgebracht, de voornaamste bron van verdeeldheid.” Bij wie zich angstvallig ingraaft in een ideologische cocon is de onwetendheid groot. Ook bij Harris uit zich dat in zogezegd “nuchtere” stereotyperingen.

Je kan alle overtollige culturele en literaire elementen uit een taal weren en kinderen opvoeden in een overzichtelijk, eenduidig en efficiënt idioom (een Orwelliaanse Newspeak). Daarmee ontzeg je hen echter de toegang tot een groot deel van de menselijke werkelijkheidsbeleving en wie wereldvreemd is, reageert doorgaans angstig op wat niet tot de eigen, verkleinde wereld behoort. En zo is de cirkel rond. Taalarmoede en levensbeschouwelijk analfabetisme houden de spoken van het totalitarisme en fascisme bij ons, of die nu van religieuze of antireligieuze demagogen komen. Angstig moeten we evenwel niet zijn. Het zijn maar spoken van irrealistische maatschappelijke dromen. En spoken bestaan niet. Dat maken de (zowel gelovige als atheïstische) spirituele geesten in ons midden ons vroeg of laat wel weer duidelijk.

* Een verduidelijking bij het gebruik van de term “fascisme”:

Fascisme is niet hetzelfde als nazisme. Tegenwoordig wordt “fascisme” vaak gebruikt als een aanduiding van anti-democratische, anti-liberale stromingen en denkwijzen. Dat is in feite een enigszins afgeleid, oneigenlijk historisch gebruik van de term, maar De Ceulaer en Loobuyck weten natuurlijk wel hoe ze het gebruik van het woord in de hoger geschetste context moeten interpreteren. Kortom, in die context staat fascisme voor een totalitaire tendens in het denken. In het antwoord op de tweet van Loobuyck stelt De Ceulaer wel verkeerdelijk dat ik hem een fascist noem; ik noem niet hem fascistisch, wel zijn denkwijze.

The Fascism of Anti-religious Utopians

[KLIK HIER VOOR NEDERLANDSTALIGE VERSIE]

1.Right and Left united against “evil religion”, the common scapegoat enemy

“The Qur’an is a licence to kill.”

Filip Dewinter KoranThese words come from Filip Dewinter, one of the leading members of far-right political party Vlaams Belang, who spoke during a session of Belgium’s federal parliament (January 22, 2015).

Dewinter sounds a lot like the members of Islamic State (IS) whose conclusion on the issue of beheadings drawn from their reading of the Qur’an goes as follows:

“The Qur’an justifies these killings.”

It seems a bit ironic, but Dewinter and the members of Islamic State actually agree on the so-called “true nature of Islam”. Dewinter literally echoes the words of Hussein bin Mahmoud, a Jihadi cleric, who said (from an article posted August 21, 2014 on the Shumoukh Al-Islam forum):

Islam-Behead-Infidels“Islam is a religion of power, fighting, jihad, beheading and bloodshed.” 

For some it’s a small step to go from this so-called “true, violent nature of Islam” to the so-called “true, violent nature of religion in general”. That’s in fact an even more extreme version of Dewinter’s discourse and, once again ironically, if Dewinter would deliver that statement he would find some allies on the far-left side of the political spectrum (heir to Marx’s idea that “religion is the opium of the people”). As the French would say, eventually Les extrêmes se touchent”, the extremes meet one another.

In fact, many atheists today believe (hmm, “atheists believe…”), whether from the political “right” or “left”, that “religion must die for mankind to live” (Bill Maher in the mockumentary Religulous). Yet many of them claim to nevertheless have respect for people who believe in God, although some of them make a distinction between “respecting the people” (for instance Muslims) and “disrespecting their belief” (for instance Islam – And then you get things like: “I’m not saying you, as a Muslim, are violent, I’m saying Islam is violent!”). That’s a bit like some Catholics who say that they don’t have any problems with homosexuals, only with homosexuality (“I’m not saying you are perverted, I’m saying your sexuality is!”). For more on this analogy, see below (chapter 4 of this post).

religion is to blameAnyway, as René Girard points out in his mimetic theory, to sacrifice what is considered to bring about violent mayhem – a “scapegoat” – is a mechanism as old as humanity itself. In the words of Karen Armstrong:

As one who speaks on religion, I constantly hear how cruel and aggressive it has been, a view that, eerily, is expressed in the same way almost every time: “Religion has been the cause of all the major wars in history.” I have heard this sentence recited like a mantra by American commentators and psychiatrists, London taxi drivers and Oxford academics. It is an odd remark. Obviously the two world wars were not fought on account of religion . . . Experts in political violence or terrorism insist that people commit atrocities for a complex range of reasons. Yet so indelible is the aggressive image of religious faith in our secular consciousness that we routinely load the violent sins of the 20th century on to the back of “religion” and drive it out into the political wilderness.

2. Mimetic doubling of religious fascism by some (“liberal”) humanists

Our ancestors attributed all sorts of violence to the gods or, more generally speaking, “a sacred realm”. In order to prevent “the wrath of the gods” – experienced in violent rivalry tearing a community apart, but also in the violence of a pandemic or a natural disaster – and receive “peace and order from the gods”, ancient cultures held on to different systems of taboos and rituals. The taboos on violence and the things that were considered to bring about violence could only be transgressed in rituals and sacrificial rituals (which included wars and ceremonial battles). The ritualistic violence of sacrifices, ceremonial battles and wars was considered permissible and necessary violence, sanctioned by the gods, and ultimately aimed at the establishment of a new peace and order. In short, sacrifice – “the good of a stabilized violence” – was considered necessary to expel “the evil of destabilizing violent mayhem”.

Some atheists, dreaming of a “non-religious” world, might pat themselves on the back now and point to the backward nature of the religiously motivated sacrifices by Islamic State:

• Clearly the sacrificial violence of Islamic State (whether suicidal or aimed at others) is primitive and barbaric, rooted in a pre-modern world-view when people could still believe that violence comes from a non-human realm, from a divine or sacred realm.

In short, according to Islamic State, God is violent (although he can grant us peace as well, if we are willing to live according to his rules).

• By using God as a justification for sacrifices the members of Islamic State cowardly try to avoid their own responsibility and accountability for the violent acts they commit. Moreover, the members of Islamic State make themselves dependent on a set of so-called divine rules (sharia), unable to even take responsibility for their own lives as a whole.

In short, the members of Islamic State use God as a scapegoat, blaming God for the violence they commit themselves.

In this regard one would expect that atheists see religion for what it is – at least in this context: religious beliefs and practices are (imaginary) answers to the problem of human violence. Religion is a consequence of the need to deal with our own (tendencies towards) violence. Sure many “islamists” in Europe grew up without religion, or without the religion of their parents (hence the generation gap between some Muslim parents and their radicalized children). The sudden “conversion” of young people in Europe and their violent opinions on Islam can therefore indeed be understood as a consequence of certain frustrations and aggressive tendencies, more than as a cause of those frustrations and aggressive tendencies. The atheist analysis of religiously motivated violence should therefore read as follows:

• In case human beings use violence, this violence comes from a human realm. Violence is not divine or sacred, it is human.

In short, according to atheism, humans are violent (although we can be peaceful as well, of course).

• Atheists claim that God does not exist. A creature that does not exist, cannot be responsible for anything, let alone for the violent acts performed by humans themselves. Humans cannot blame anything other than themselves for violence.

In short, according to atheists, humans carry responsibility for violence.

However, a strange thing occurs in some atheist quarters. The analysis of religiously motivated violence often goes like this:

Gods don't kill people• In case religious people use violence, it is caused by their religion. Since no man is born with a religion, it is clear that the roots of religiously motivated violence lie outside man [as if religion comes from Mars or something, as if religion is alien to (“the true nature of”) man?!]. Of course, it’s true as well that no man is born with any particular language, but the big difference is that we need languages to communicate and work together in order to survive, while we don’t need religion – on the contrary, religion might prevent the survival of the human race! [Note: to determine the value of something by measuring its supposed “usefulness” is not “neutral”, it’s already dependent on a certain outlook on life or world-view].

In short, following this type of reasoning, religion is violent.

According to some atheists, religion is not a consequence of man’s violent tendencies. On the contrary, religion is one of the main causes of man’s violence. Human violence does not cause religion or the need for religious justifications. It’s the other way around: religion causes human violence.

In short, according to some atheists, religion is to blame for violence.

evil-twinThere is a striking resemblance between the way in which some religious fanatics view the reality of religiously motivated violence and the views of some atheists. In the words of René Girard, some atheists are imitative twins or mimetic doubles to their intolerant religious counterparts.

Both groups believe that the roots of violence lie in a realm which somewhat transcends humans (a supernatural or perverted realm respectively). “God orders violence.” Or, “religion causes violence”.

Both groups also share a common view on how to achieve a peaceful world: humans should live according to their “true” nature.

The members of Islamic State believe that humans who live without belief in God (or, more extreme even, without belief in the “true” God) invoke the “violent wrath of God”. Thus peace is only possible if the “infidels” are willing to sacrifice their pagan or secular opinions and lifestyle, and convert to God. If they are unwilling to sacrifice their sinful way of life, they should be sacrificed in order to prevent more “violent wrath of God”.

Some atheists believe that humans who live with belief in God are sustaining some of the major conditions that invoke violence. In the words of Bill Maher (again from his mockumentary Religulous):

Religion is dangerous… This is why rational people, anti-religionists, must end their timidity and come out of the closet and assert themselves. And those who consider themselves only moderately religious really need to look in the mirror and realize that the solace and comfort that religion brings you actually comes at a terrible price.

sam harris religion is dangerous

Thus peace is only possible if “theists” are willing to sacrifice their barbaric and primitive opinions and lifestyle, and convert to atheism. After all, according to these atheists, no human being is born with a religion, hence the truly “natural” state of man is non-religious. Note: the zealous advocates of an “Enlightened Reason” that is supposedly very different from “all those fear-rooted religions” constantly refer to “the dangers of religion”. Quite ironic. Ah, well…

Sam Harris fear

3. The Fascism of Anti-religious Utopians – Joël De Ceulaer joins Filip Dewinter

The atheist camp might point to a difference that still seems to exist between “theists” and “atheists”. Although some atheists ask theists to consider abandoning their beliefs, they don’t use any violence against people. At best they use “verbal violence” against “weird ideas” or “weird behaviors” – you know, again, this is analogous to some Catholics who tolerate gay people while condemning homosexuality. They don’t sacrifice people, unlike some theists. Some regard this as a confirmation of their claim that it is really religion that drives people to violence. Moreover, most atheists are able to tolerate religious people, even if their religion is the cause of so much violence! Surely, atheism leads to a better, more tolerant world, no?

The so-called “humanist” atheist tolerance towards “theists” often comes across a bit strange. The atheist who stresses that the belief of his fellow man “is not a problem” to him actually implies that “this could be an issue in normal circumstances”. As if it’s not self-evident. As if the atheist is in the superior position from which he grants the theist the right to be who he is or wants to be. What if people who claim tolerance towards gay people would stress that they don’t have any problems with gay people every time they meet someone who is gay? A bit odd…

But, oh, I forgot to mention other signs of tolerance among atheists. Many of them have no problem whatsoever to attend Turkish restaurants run by Muslims. Also, many atheists already paid a visit to a mosque. Of course none of them would consider conversion to Islam a reasonable option, but look, even if they know that they are in the superior, more progressed and enlightened position, they still take the time to get to know a little bit more about a “less advanced” culture.

Joel De Ceulaer Patrick Loobuyck Jan HautekietDespite the seeming tolerance, intolerance towards religious people is never far in some atheist quarters. In the wake of the terrorist attacks on Charlie Hebdo, Belgian journalist Joël De Ceulaer expands the Islamophobia of Filip Dewinter to religiophobia. Unlike Dewinter, who still somewhat tried to make a distinction between the Qur’an and Muslims, De Ceulaer immediately becomes personal. The journalist and his ideological friends want to “get rid of all merchants of religion and other world-views” in Belgian schools and replace their respective curricula by one, supposedly “neutral” curriculum on “world-views, ethics and philosophy” (Dutch: “LEF – Levensbeschouwingen, Ethiek, Filosofie”), taught by “neutral” teachers. It’s still not clear what a “neutral” use of rationality and science to study different world-views actually looks like, but De Ceulaer (interviewed on Belgian television program Reyers Laat, January 19, 2015) is convinced that:

“It is a train that cannot be stopped.”

Wow. A neutral curriculum as an antidote to the violence of religious fanatics. It seems De Ceulaer is one of those utopistic atheists John Gray writes about in an article for The New Statesman (October 1, 2014):

The idea that religion is fading away has been replaced in conventional wisdom by the notion that religion lies behind most of the world’s conflicts. Many among the present crop of atheists hold both ideas at the same time. They will fulminate against religion, declaring that it is responsible for much of the violence of the present time, then a moment later tell you with equally dogmatic fervour that religion is in rapid decline. Of course it’s a mistake to expect logic from rationalists. More than anything else, the evangelical atheism of recent years is a symptom of moral panic. Worldwide secularisation, which was believed to be an integral part of the process of becoming modern, shows no signs of happening. Quite the contrary: in much of the world, religion is in the ascendant. For many people the result is a condition of acute cognitive dissonance.

As I already mentioned, both religious and anti-religious fanatics claim that religiously motivated violence is ultimately rooted in a realm that transcends human nature (a supernatural or alienating/perverted realm respectively). Both camps also claim to have access to “The Truth”. The members of Islamic State claim to possess the source of full knowledge (that is, within the limits of human possibilities) of “what’s true” and “what’s right”, revealed to them in the Qur’an. De Ceulaer and his lobbyists also claim to possess the source of full knowledge (again, within the limits of human possibilities) of “what’s true” and “what’s right”, namely reason and science.

In short, both religious and anti-religious fanatics are convinced that they can occupy a viewpoint which transcends “all particular viewpoints”. Call it Divine, call it Neutral – I call it Totalitarian and Idolatrous, implying the self-divinization of Man and the disappearance of any true belief in a transcendent realm. One can expect OBJECTIVITY from teachers of religion and world-views, NOT NEUTRALITY. Atheist, Buddhist, Christian or Islamic teachers who present Christianity from the viewpoints of, say, Karl Rahner, George Coyne or James Alison (all Catholic theologians) will tell similar things to their students if they’re objective. They will be able to confront those views with the views of fundamentalists like Jerry Falwell and Pat Robertson. With the views of past Catholics like Benedict of Nursia, Francis of Assisi or Ignatius of Loyola. They will be able to point to similarities and differences. They will also create the possibility of a dialogue with the perspectives and cultural background of their students. A so-called “DIVINE” or “NEUTRAL” viewpoint does not call for dialogue. It demands to be accepted without any discussion, and is a form of mind control or brainwashing.

merchants of religionI’m one of those so-called “merchants” De Ceulaer refers to. What am I selling, according to him? Lies – maybe even deliberately? Violence? When will I be replaced by a colleague who teaches from the “neutral”, state-imposed viewpoint? Clearly, this has to be done – and I will give De Ceulaer one more reason to demonize the “merchants” – because I will never ever claim or agree to speak from a so-called “neutral” perspective. That would be the biggest lie! I’m trying to teach what Christianity is all about from a Catholic perspective (“a”, not “the”). This should enable my students to form their own opinions on Catholicism, but also on other types of Christianity, and other religions and world-views, because I’m able to point to differences and similarities from my particular perspective. Rest assured, it is not my task to try to convert people to Catholicism, it is my task to enable them to form their own opinions on things they very often know nothing about.

While I wait for De Ceulaer’s unstoppable train of “a state-imposed neutral viewpoint” (I thought we were passed the violence – indeed! – of totalitarian atheist regimes in Europe), there’s another train coming as well. De Ceulaer’s words inadvertently made me think of a statement by Islamist preacher Anjem Choudary, who was interviewed by CNN-host Brian Stelter (on the August 31, 2014 edition of the program Reliable Sources):

“I believe that the Sharia is the best way of life. I believe that one day it will come to America and the rest of the world.”

Apparently we are living in “end times”.

The apocalyptic battle is on. Which train will win?

 freedom of speech megaphone

4. Some more words on the religion/homosexuality analogy

Some atheists say:

“No man is born religiously, religion is a perversion of human nature.”

Note: some argue that the inclination to believe in God can be situated in the brain – since when are brains “unnatural”? Of course, it is not because something is “natural” that it is “good” – maybe pedophilia is also a natural inclination, that doesn’t mean it’s good. It is quite funny, though, how some atheists argue that homosexuality should be allowed because of a “gay gene”, while at the same time they argue that theists should no longer allow their faith because of a “God gene”.

Some religious people (but there are atheists as well who think like this) say:

“No man is born gay, homosexuality is a perversion of human nature.”

Well, of course no one is born with a particular gay partner and a particular way to experience his homosexuality, but the homosexual inclination is there. And no, lovingly or passionately talking about a partner is not synonymous with an attempt to convince other people that they should also start an intense relationship with that partner. They’re still free to choose their own partners, but at least they get a testimony on what it means to be in a relationship with someone.

Are there homosexuals with a distorted, disrespectful sexual life (disrespectful towards other gays)? Sure, like there are heterosexuals with a distorted sexuality; this doesn’t mean that homosexuality as such is a perversion.

Well, of course no one is born with a particular religion and a particular way to experience his sense of awe for what transcends human life (atheists have this spiritual experience as well as theists), but we could argue that a “religious inclination” is there. And no, lovingly or passionately talking about a religion is not synonymous with an attempt to convince other people that they should also start an intense relationship with that religion. They’re still free to choose their own religions, but at least they get a testimony on what it means to be religious.

Most sexual relationships don’t involve rape. The same reasoning goes for religion: most religious beliefs and conducts don’t involve violence. Of course, certain media and polarizing populists often don’t like “the ordinary” – they go for “the sensational”.

Are there religious people with a distorted, disrespectful religious life (disrespectful towards other people)? Sure, like there are atheists with a world-view that encourages disrespectful attitudes towards other people; this doesn’t mean that every religion or world-view is a perversion.

Anyway, some fundamentalist Christians blame homosexuals for some of the main evils in the world (click here for my previous post on this), like some atheists blame religious people (“people with gods kill people”) for some of the main evils in the world. That’s why De Ceulaer says: “Get rid of the merchants of religion in our schools!” As if we’re perverting the youth. This mirrors the reasoning of some religious fundamentalists who ask to “Get rid of the merchants of sexual perversion – homosexuality – in our schools!” As if gays are perverting the youth.

The paradox is that so-called “anti-religionists” create a new religious structure according to a scapegoat mechanism. However, there are enough spiritual minds (whether theist or atheist) who can free us from our scapegoating impulses (whether theist or atheist).

Conclusion:

Every ideological, non-spiritual religion its scapegoat, whether atheist or theist?